cactus & succulent

img_2881-1

DE CACTUS

gedicht geschreven door Jan van Nijlen *

 Kaal staat hij voor de blankheid der gordijnen,

verschrompeld in wat kiezel en wat zand

en mist zijn ziel: het alverschroeiend schijnen

der eeuwige zomers van zijn vaderland.

Maar aan het einde van zijn lijdzaam dulden,

spruit op een lichte morgen, als een vlam

van ’t heet verlangen dat hem gans vervulde

een bloem van heimwee uit zijn dorre stam.

Hij bloeit; en in die onverwachte droom

laat hij een stond zijn heimlijk wezen blinken

in ’t graf van broze bloemblad en aroom,

zoals de dichter die, na harde strijd,

zijn innigst voelen in een lied doet klinken

en weerkeert tot zijn oude eenzelvigheid.

* Jan van Nijlen was een Vlaams dichter ( essayist en ambtenaar ) die leefde van 1884 tot 1965.

img_2968

 Veruit het grootste deel van mijn leven verzorg ik al cacteeën en succulenten. Sommige planten heb ik al meer dan 50 jaar. 

Het belangrijkste principe dat je moet volgen om cactussen een lang leven te bezorgen, is kijken naar de oorspronkelijke habitat van iedere soort. ( dit geldt in principe voor alle cactussen, kamer- en tuinplanten ), want, als je weet onder welke omstandigheden ze oorspronkelijk leven, dan kun je proberen die omstandigheden te benaderen als ze in een heel ander klimaat moeten leven. zo hebben cacteeën een periode waarin ze in rust gaan, een periode die belangrijk is voor het vormen van knoppen.

In mijn kas is het ’s winters koud, tot aan het vriespunt. de planten hebben dan maandenlang niets nodig. als het lente wordt, en de temperatuur omhoog gaat, dan ga ik een beetje water geven en wat voeding af en toe. dit voer ik langzaam op en midden in de zomer, als het warm en niet regenachtig is, giet ik bijna dagelijks flinke plenzen. Vanaf september ga ik minder gieten en in november staan ze weer droog en in rust.

De beloning was groot: ieder voorjaar en iedere zomer stond mijn kas vol bloeiende succulenten en cactussen.

img_2870

een paar jaar geleden verhuisde ik naar een klein huis zonder tuin en kas, en moest ik afscheid nemen van een deel van mijn cactussen en succulenten en nu verkoop ik de “nakomelingen” van mijn grote en oude planten.

Sinds ik hier woon, komen in het voorjaar de planten na een koele winter, evengoed uit de winterrust, waarna ze halverwege de lente tot einde zomer naar het dakterras gaan, waar ze weer een lust voor het oog zijn. de lente is ook de periode waarin ik veel stek. deze stekken gaan, als ze sterk genoeg zijn
naar beneden. de jonge plantjes, die ik dan voor kleine prijsjes verkoop, ben ik snel kwijt.

je kunt er van uit gaan dat de door mij gekweekte cactussen en succulenten gezond zijn, en niet zijn behandeld met allerlei hulpstoffen om snelle groei te bevorderen. natuurlijk krijgen ook mijn planten geregeld last van allerlei plagen, waarvan wolluis de ergste is. een mengsel van groene zeep en brandspiritus en een kwastje, heb ik altijd binnen handbereik.

kijkje in mijn “oude” kas:

img_2999
img_3169.jpg
img_3373.jpg
img_2868

deze cereus peruvianus markeert de start van mijn cactus-liefhebberij. Ik heb ‘m in 1975 in de Flevohof gekocht. In de 47 jaar dat ik voor hem zorgde ik hij me boven het hoofd gegroeid. de verhuizing naar Amsterdam in 2020 heeft hij helaas maar enkele jaren overleefd. Te donker. Ik heb een aantal stekken gemaakt die op het dakterras een nieuw leven zijn begonnen.

grote schoonmaak van alle potten en bakken, zodat de planten uit de kas er na de verhuizing fris en fruitig bij komen te staan.