Gaza

Thans is het dagelijks leven weggeschoten
dichtbij klinkt een verloren kinderroep
gedoofde stemmen liggen overal
rode stenen dragen pijnlijk bloed

In de nietsontziende lucht wordt tijd gevraagd
om te ontkomen aan de dodelijkste wegen
om te schuilen onder een gebroken brug
of een kind te wikkelen in doeken

Met alleen een plastic tas als wapen
lopen mannen, vrouwen, telgen voort
hun herinnering verliezend aan de oorlogshemel
van wat geleefd is in hun kamp

Aan de andere kant ligt het beloofde land
waar eens studenten vrolijk dansten
op de grens van twee gekwelde volken
ligt nu een dode duif onthoofd

Niemand weet nog hoe het moet
alleen de kinderen van de vrede
kunnen met wijsheid poorten bouwen
en hun olijven langzaam laten groeien

veel dank aan monica maat © [ januari 2024]

Zullen oorlogen ooit verleden tijd zijn?

Neen, daar heb ik geen enkel vertrouwen in….”men” vecht gewoon door en, ….wij allen staan al in de “death row”….

 …Behalve dat er voortdurend oorlog gevoerd wordt, hebben wij, mensen, ook de aarde kapot gemaakt, vele planten, bomen, dieren en insecten uitgeroeid……ondanks alle waarschuwingen. Het schokkende rapport van de Club van Rome maakte weliswaar veel indruk, maar de wereld ging onverstoorbaar door met meer..meer.. en meer produceren. Op grote schaal werden behoeften gecreëerd aan nutteloze spullen, spullen uit de lage-lonen-landen, waar niemand ooit behoefte aan had gehad in gigantische hoeveelheden te fabriceren en te verschepen naar de gretige rijke landen

In de 70-80-er jaren hoopte men dat kernenergie een oplossing zou bieden….maar, dat het nucleaire afval nog vele eeuwen levensgevaarlijk blijft voor alle levende organismen, was gelukkig voor velen een reden om grote protestacties te organiseren. “Kernenergie, nee bedankt!” daar spreekt “men” tegenwoordig nauwelijks meer over…

…even vegen op het stoepje voor ons huis leverde deze junk op…”men”gooit alles gewoon op straat….

bij de jaarwisseling van 2023 naar 2024 ontvingen wij deze mooie zeefdruk van Harry&Marjo